من محمد نادری هستم و بیش از ۲۰ سال است که در زمینه پرورش بلدرچین در ایران فعالیت میکنم. در این مطلب، اموزش ساخت قفس برای بلدرچین را با اندازههای واقعی، انتخاب توری مناسب و نکاتی توضیح میدهم که نتیجه سالها ساخت، استفاده و اصلاح قفسهای پرورش بلدرچین است. اگر این راهنما را تا انتها بخوانید، میتوانید بدون آزمونوخطا یک قفس کمهزینه، قابل شستوشو و استاندارد بسازید که جمعآوری تخم و کود را نیز برایتان بسیار آسان کند.
پاسخ سریع: برای ساخت قفس بلدرچین، یک چهارچوب فلزی یا چوبی به ارتفاع داخلی حدود ۲۵ تا ۳۰ سانتیمتر بسازید، کف آن را با توری گالوانیزه چشمه ۱۰×۱۰ یا ۱۲×۱۲ میلیمتر بپوشانید و کف را با شیب حدود ۷ تا ۱۰ درصد به سمت جلو نصب کنید. برای هر بلدرچین بالغ نیز حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ سانتیمتر مربع فضای مفید در نظر بگیرید.
مهمترین نکته این است که قفس خوب فقط یک محفظه توری نیست؛ ابعاد، شیب کف، ارتفاع سقف، تهویه، دسترسی به آب و دان و امکان نظافت باید بهصورت هماهنگ طراحی شوند.
قبل از ساخت قفس بلدرچین باید چه تصمیمهایی بگیریم؟
اشتباهی که در شروع کار زیاد میبینم این است که پرورشدهنده ابتدا مقداری توری و پروفیل میخرد و بعد تصمیم میگیرد چه نوع قفسی بسازد. این روش معمولاً باعث هدررفتن مصالح، نامناسب شدن ظرفیت قفس و دشوار شدن نظافت میشود. پیش از خرید وسایل باید تعداد پرنده، سن بلدرچینها، هدف پرورش و فضای محل نگهداری را مشخص کنید.
قفس بلدرچین تخمگذار با قفس جوجه بلدرچین یا بلدرچین گوشتی کاملاً یکسان نیست. در قفس تخمگذاری باید کف شیبدار و سینی یا لبه جمعآوری تخم وجود داشته باشد. برای بلدرچین گوشتی، دسترسی آسان به دان و جلوگیری از ازدحام اهمیت بیشتری دارد. جوجههای کمسن نیز به کف ریزتر، منبع گرما و محیطی بدون جریان مستقیم هوا نیاز دارند.
- تعداد پرنده: ظرفیت هر طبقه و طول قفس را تعیین میکند.
- هدف پرورش: مشخص میکند قفس برای تخمگذاری، گوشتی، مولد یا نگهداری خانگی طراحی شود.
- فضای سالن: تعداد طبقات، جهت نصب و مسیر نظافت را مشخص میکند.
- روش آبرسانی: محل نصب آبخوری نیپل یا ناودانی را تعیین میکند.
- بودجه ساخت: در انتخاب چهارچوب گالوانیزه، آهن رنگشده یا چوب تأثیر دارد.
ابعاد استاندارد قفس بلدرچین برای ۲۰، ۳۰ و ۵۰ قطعه چقدر است؟
برای بلدرچین بالغ تخمگذار، معمولاً به ازای هر پرنده حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ سانتیمتر مربع سطح مفید در نظر گرفته میشود. در مناطق گرم یا سالنهایی که تهویه ضعیفتری دارند، بهتر است این فضا را کمی افزایش دهید. تراکم بیشازحد باعث افزایش استرس، نوکزنی، کاهش تولید تخم، کثیف شدن پرها و رقابت بر سر آب و دان میشود.
| تعداد بلدرچین بالغ | ابعاد پیشنهادی کف | مساحت تقریبی | ارتفاع داخلی مناسب |
|---|---|---|---|
| ۲۰ قطعه | ۸۰×۵۰ سانتیمتر | ۴۰۰۰ سانتیمتر مربع | ۲۵ تا ۳۰ سانتیمتر |
| ۳۰ قطعه | ۱۲۰×۵۰ سانتیمتر | ۶۰۰۰ سانتیمتر مربع | ۲۵ تا ۳۰ سانتیمتر |
| ۵۰ قطعه | ۱۶۰×۶۰ سانتیمتر | ۹۶۰۰ سانتیمتر مربع | ۲۵ تا ۳۰ سانتیمتر |
این اعداد برای بلدرچینهای بالغ با مدیریت مناسب آب، دان و تهویه پیشنهاد شدهاند. اگر نژاد پرنده درشتتر است یا منطقه شما تابستانهای بسیار گرمی دارد، تراکم را حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد کاهش دهید.
چگونه ظرفیت قفس بلدرچین را با یک فرمول ساده محاسبه کنیم؟
برای محاسبه تقریبی ظرفیت، ابتدا طول کف را در عرض آن ضرب کنید تا مساحت مفید به سانتیمتر مربع به دست آید. سپس عدد حاصل را بر ۱۸۰ تقسیم کنید. عدد بهدستآمده ظرفیت تقریبی قفس برای بلدرچین بالغ است.
فرمول محاسبه ظرفیت قفس: مساحت کف به سانتیمتر مربع ÷ ۱۸۰ = تعداد تقریبی بلدرچین بالغ
برای مثال، اگر طول قفس ۱۲۰ سانتیمتر و عرض آن ۵۰ سانتیمتر باشد، مساحت کف ۶۰۰۰ سانتیمتر مربع خواهد بود. حاصل تقسیم ۶۰۰۰ بر ۱۸۰ حدود ۳۳ است، اما برای جلوگیری از ازدحام بهتر است در این قفس حداکثر ۳۰ بلدرچین بالغ نگهداری شود.
چرا ارتفاع قفس نباید خیلی بلند یا خیلی کوتاه باشد؟
ارتفاع حدود ۲۵ تا ۳۰ سانتیمتر برای بیشتر بلدرچینهای بالغ مناسب است. اگر سقف خیلی بلند باشد، بلدرچین هنگام ترسیدن به سمت بالا میپرد و ممکن است سر یا گردنش آسیب ببیند. اگر ارتفاع خیلی کم باشد، حرکت پرنده محدود میشود، جریان هوا کاهش مییابد و دسترسی شما برای گرفتن پرنده و نظافت دشوار خواهد شد.
وسایل لازم برای ساخت یک قفس مقاوم و قابل شستوشو
در اموزش ساخت قفس برای بلدرچین انتخاب مصالح اهمیت زیادی دارد، زیرا قفس دائماً با رطوبت، کود و مواد ضدعفونیکننده در تماس است. اگر مصالح ضعیف یا زنگزن انتخاب کنید، ممکن است پس از چند ماه مجبور به تعمیر یا تعویض قفس شوید.
- پروفیل فلزی: پروفیل ۲۰×۲۰ میلیمتر برای ساخت چهارچوب قفسهای کوچک و متوسط مناسب است.
- توری گالوانیزه کف: توری جوشی با چشمه حدود ۱۰×۱۰ یا ۱۲×۱۲ میلیمتر و مفتول نسبتاً مقاوم انتخاب مناسبی است.
- توری دیواره و سقف: میتوان از توری گالوانیزه با چشمه ۲۰×۲۰ یا ۲۵×۲۵ میلیمتر استفاده کرد.
- سینی کود: ورق گالوانیزه، ورق پلاستیکی ضخیم یا سینی PVC قابل شستوشو مناسب است.
- آبخوری: لوله و نیپل مخصوص طیور یا آبخوری ناودانی کمعمق لازم است.
- دانخوری: دانخوری ناودانی فلزی یا PVC با لبه برگشته، هدررفت دان را کاهش میدهد.
- اتصالات: پیچ، مهره، بست فلزی، پرچ یا سیم گالوانیزه برای مهار توری لازم است.
- ابزار کار: متر، تراز، انبردست، قیچی ورقبر، دستگاه جوش و فرز مورد نیاز است.
هشدار ایمنی: لبههای بریدهشده توری بسیار تیز هستند و باید به سمت بیرون خم شوند یا با نوار محافظ پوشانده شوند. هیچ سر سیم، جوش تیز یا براده فلزی نباید داخل قفس باقی بماند.
قفس چوبی بهتر است یا قفس فلزی؟
| معیار مقایسه | قفس فلزی | قفس چوبی |
|---|---|---|
| دوام | زیاد، بهخصوص با پروفیل گالوانیزه | متوسط و حساس به رطوبت |
| شستوشو | آسان | دشوارتر و دارای جذب رطوبت |
| هزینه اولیه | معمولاً بیشتر | در ابعاد کوچک کمتر |
| محل تجمع انگل | کمتر | بیشتر در درزها و شکافها |
| کاربرد پیشنهادی | پرورش نیمهصنعتی و صنعتی | تعداد کم و استفاده موقت |
من برای کار طولانیمدت، چهارچوب فلزی را ترجیح میدهم. چوب در محیط مرطوب سالن بهمرور آب و آلودگی را جذب میکند و شکافهای آن میتواند محل تجمع کنه و سایر آفات شود. اگر برای چند بلدرچین خانگی قفس میسازید، چوب خشک و مقاوم نیز قابل استفاده است، اما باید با پوشش غیرسمی و مقاوم به رطوبت محافظت شود.
اموزش ساخت قفس برای بلدرچین در ۹ مرحله کاربردی
برای اینکه نتیجه کار دقیق باشد، قبل از برش مصالح یک طرح ساده روی کاغذ بکشید و تمام اندازهها را روی آن بنویسید. در این راهنمای گامبهگام، یک قفس تکطبقه با طول ۱۲۰، عرض ۵۰ و ارتفاع داخلی حدود ۲۸ سانتیمتر را مبنا قرار میدهیم که برای حدود ۳۰ بلدرچین بالغ مناسب است.
- مرحله اول، اندازهگیری محل نصب: فضای سالن را اندازه بگیرید و حداقل ۶۰ تا ۸۰ سانتیمتر مسیر عبور در جلوی قفس باقی بگذارید. قفس نباید مسیر تهویه یا در ورودی سالن را مسدود کند.
- مرحله دوم، برش پروفیلها: قطعات طولی، عرضی و پایهها را طبق نقشه برش دهید. پیش از جوشکاری، هر دو قطر چهارچوب مستطیلی را اندازه بگیرید؛ برابر بودن قطرها نشان میدهد چهارچوب گونیا است.
- مرحله سوم، ساخت اسکلت: ابتدا کف و سقف را جداگانه مونتاژ کنید و سپس ستونها را میان آنها قرار دهید. پایهها باید وزن قفس، پرنده، دان، آب و سینی کود را بدون لرزش تحمل کنند.
- مرحله چهارم، ایجاد شیب کف: قسمت عقب کف را نسبت به جلو بالاتر نصب کنید تا شیبی حدود ۷ تا ۱۰ درصد ایجاد شود. در عمق ۵۰ سانتیمتری، اختلاف ارتفاع حدود ۳٫۵ تا ۵ سانتیمتر معمولاً مناسب است.
- مرحله پنجم، نصب توری کف: توری را کاملاً کشیده و بدون موج روی چهارچوب مهار کنید. افتادگی کف باعث جمع شدن کود، حرکت نامناسب پرنده و شکستن یا گیر کردن تخم میشود.
- مرحله ششم، ساخت مسیر خروج تخم: توری کف را حدود ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر از جلوی قفس بیرون بیاورید و در انتهای آن یک لبه محافظ ایجاد کنید. این لبه مانع افتادن تخم روی زمین میشود.
- مرحله هفتم، نصب دیواره و سقف: توری دیوارهها را بهگونهای ببندید که هیچ شکاف خطرناکی باقی نماند. تمام سیمهای اضافه باید کوتاه، خم و ایمن شوند.
- مرحله هشتم، ساخت در قفس: یک در حدود ۲۵×۲۵ یا ۳۰×۲۵ سانتیمتر در قسمت جلو تعبیه کنید. در باید دسترسی کافی ایجاد کند، اما آنقدر بزرگ نباشد که هنگام باز شدن چند پرنده فرار کنند.
- مرحله نهم، نصب تجهیزات: دانخوری را بیرون قفس و در امتداد بخش جلو قرار دهید و آبخوری نیپل را در ارتفاع مناسب نصب کنید. سپس تمام اتصالات، شیب کف و استحکام توری را آزمایش کنید.
شیب استاندارد کف قفس دقیقاً چقدر باشد؟
برای خروج آرام تخمها، شیب حدود ۷ تا ۱۰ درصد مناسب است. شیب کمتر ممکن است باعث باقی ماندن تخم زیر پای پرنده شود و شیب بسیار زیاد نیز ایستادن بلدرچین را دشوار میکند. برای محاسبه اختلاف ارتفاع، عمق قفس را در درصد شیب ضرب کنید.
مثال واقعی: عمق ۵۰ سانتیمتر × شیب ۸ درصد = ۴ سانتیمتر اختلاف ارتفاع میان عقب و جلوی کف.
پس اگر عمق قفس شما ۵۰ سانتیمتر است، عقب کف را حدود ۴ سانتیمتر بالاتر از قسمت جلو نصب کنید. پس از پایان کار، یک تخم سالم یا جسمی هماندازه آن را روی قسمت عقب کف قرار دهید و حرکتش را بررسی کنید. تخم باید آرام به سمت سینی جمعآوری حرکت کند، نه اینکه با سرعت به لبه برخورد کند.
بهترین چشمه توری برای کف قفس بلدرچین چیست؟
برای کف قفس بلدرچین بالغ، توری جوشی گالوانیزه با چشمه حدود ۱۰×۱۰ یا ۱۲×۱۲ میلیمتر انتخاب رایجی است. چشمه باید بهاندازهای باشد که کود از آن عبور کند، اما پای بلدرچین درون آن گیر نکند. ضخامت مفتول نیز باید طوری باشد که کف زیر وزن پرندهها خم نشود.
برای جوجههای کمسن نباید بدون بررسی از همین کف استفاده کرد، زیرا پاهای کوچک آنها ممکن است میان چشمهها گیر کند. در دوره ابتدایی میتوان از کف توری ریزتر یا یک پوشش مناسب و زبر استفاده کرد و پس از رشد پرندهها آن را برداشت.
چگونه آبخوری و دانخوری را نصب کنیم تا دان هدر نرود؟
دانخوری بهتر است بیرون قفس نصب شود تا بلدرچین فقط سر خود را برای خوردن دان از میان شبکه جلو عبور دهد. این طراحی هم فضای داخلی را آزاد نگه میدارد و هم مانع ورود پرنده به دانخوری میشود. لبه دانخوری نباید تیز باشد و ارتفاع آن باید تقریباً همسطح سینه پرنده قرار گیرد.
برای ۳۰ بلدرچین بالغ، حدود ۷۵ تا ۹۰ سانتیمتر طول مفید دانخوری یکطرفه میتواند نقطه شروع مناسبی باشد؛ البته رفتار گله را در ساعات داندهی بررسی کنید. اگر پرندگان روی یکدیگر میروند یا تعدادی از آنها به دان دسترسی ندارند، طول دانخوری کم است.
آبخوری نیپل بهداشتیتر از ظرف آب باز است، زیرا آب کمتر با کود، دان و پر آلوده میشود. برای حدود ۱۰ تا ۱۲ بلدرچین بالغ میتوان یک نیپل در نظر گرفت، اما فشار آب، مدل نیپل و شرایط آبوهوایی نیز مهم است. در یک قفس ۳۰ قطعهای معمولاً نصب حداقل ۳ نیپل توزیعشده منطقی است.
پس از نصب نیپلها، چند ساعت اول رفتار گله را کنترل کنید و مطمئن شوید همه پرندگان روش آب خوردن را یاد گرفتهاند. قطع یا کمبود آب حتی در مدت کوتاه میتواند تولید تخم را کاهش دهد.
قفس چندطبقه بلدرچین را چگونه اصولی طراحی کنیم؟
قفس چندطبقه فضای سالن را بهتر استفاده میکند، اما اگر فاصله طبقات و سینی کود درست طراحی نشود، طبقات پایین مرطوب، کمنور و آلوده میشوند. برای واحدهای کوچک معمولاً سه تا چهار طبقه مدیریت سادهتری دارد. افزایش تعداد طبقات بدون سیستم تهویه و نظافت مناسب، همیشه به معنی افزایش سود نیست.
میان کف هر طبقه و سقف طبقه بعد باید فضای کافی برای سینی کود، جریان هوا و خارج کردن سینی وجود داشته باشد. در عمل، فاصله عمودی کلی حدود ۴۰ تا ۵۰ سانتیمتر برای هر طبقه، بسته به مدل سینی و اسکلت، قابل بررسی است. طبقه اول نیز بهتر است حداقل ۴۰ تا ۵۰ سانتیمتر از زمین فاصله داشته باشد تا رطوبت کف سالن و مزاحمت جوندگان کمتر شود.
- سینی هر طبقه را مستقل بسازید تا کود یک طبقه روی پرندگان طبقه پایین نریزد.
- اسکلت را به دیوار نچسبانید و برای نظافت و گردش هوا حدود ۲۰ تا ۳۰ سانتیمتر فاصله در نظر بگیرید.
- طبقات را کاملاً تراز کنید تا آب در لولهها و تخمها در مسیر جمعآوری رفتار یکسانی داشته باشند.
- پایهها را مهار کنید تا قفس هنگام پر کردن دانخوری یا بیرون کشیدن سینی کود تکان نخورد.
۷ اشتباه رایج که قفس دستساز بلدرچین را دردسرساز میکند
۱. استفاده از توری نازک و زنگزن چه مشکلی ایجاد میکند؟
توری نازک بعد از مدتی افتاده و موجدار میشود. این وضعیت حرکت بلدرچین را دشوار میکند و خروج تخم را مختل خواهد کرد. توری غیراستاندارد یا بدون پوشش مناسب نیز در تماس با رطوبت و کود زنگ میزند و تمیز کردن آن دشوار میشود.
۲. چرا نباید تعداد زیادی بلدرچین را در یک قفس قرار داد؟
تراکم زیاد سبب رقابت بر سر دان و آب، افزایش گرما و رطوبت، تشدید نوکزنی و کاهش یکنواختی گله میشود. اگر فقط به جا شدن ظاهری پرندهها توجه کنید، ممکن است قفس برای تعداد بیشتری مناسب به نظر برسد، اما عملکرد گله در چند هفته بعد افت میکند.
۳. شیب زیاد کف چه آسیبی به بلدرچین میزند؟
شیب بیشازحد فشار نامتعادلی به پاها وارد میکند و ایستادن را برای پرنده دشوار میسازد. همچنین تخمها با سرعت حرکت میکنند و احتمال ترک خوردن آنها افزایش مییابد. شیب باید فقط بهاندازهای باشد که تخم بدون ضربه از زیر پرنده خارج شود.
۴. چرا لبههای تیز توری خطرناک هستند؟
سر تیز سیمها میتواند پوست، بال، گردن یا پای بلدرچین را زخمی کند. هنگام ساخت قفس، دست خود را با دستکش ضخیم روی تمام لبههای داخلی حرکت دهید و هر نقطه تیز را اصلاح کنید. این بررسی ساده جلوی بسیاری از زخمها و عفونتهای بعدی را میگیرد.
۵. قرار دادن آبخوری داخل قفس چه ایرادی دارد؟
ظرف آب باز معمولاً خیلی زود با دان و کود آلوده میشود و ریختن آب، رطوبت و بوی نامطبوع را افزایش میدهد. اگر امکان استفاده از نیپل ندارید، آبخوری را بهگونهای نصب کنید که واژگون نشود و پرنده نتواند داخل آن بایستد.
۶. ساخت در بسیار کوچک یا بسیار بزرگ چه پیامدی دارد؟
در کوچک گرفتن بلدرچین بیمار یا خارج کردن تجهیزات را دشوار میکند. در بسیار بزرگ نیز هنگام باز شدن راه فرار چند پرنده را فراهم میسازد. اندازه حدود ۲۵ تا ۳۰ سانتیمتر برای هر ضلع، بسته به طرح قفس، معمولاً دسترسی مناسبی ایجاد میکند.
۷. چرا ساخت قفس بدون سینی کود اشتباه است؟
نبود سینی کود باعث ریختن فضولات روی زمین یا طبقات پایین میشود و کنترل بو، مگس و آلودگی را دشوار میکند. سینی باید بدون لبه تیز، قابل بیرون کشیدن و کمی بزرگتر از سطح کف قفس باشد تا کود از کنارهها بیرون نریزد.
نظافت و ضدعفونی قفس بلدرچین چگونه انجام شود؟
قفس استاندارد باید طوری ساخته شود که نظافت آن به یک کار طاقتفرسا تبدیل نشود. کود داخل سینی را پیش از انباشته شدن و ایجاد رطوبت زیاد تخلیه کنید. فاصله تخلیه به تعداد پرنده، دمای سالن، جنس سینی و وضعیت تهویه بستگی دارد و نمیتوان برای همه سالنها یک برنامه ثابت تعیین کرد.
دان ریختهشده، تخم شکسته و پرهای جمعشده را مرتب پاک کنید. هنگام شستوشو، ابتدا آلودگیهای آلی را جدا کنید؛ زیرا مواد ضدعفونیکننده روی سطوح پوشیده از کود و چربی اثر کافی ندارند. پس از شستوشو و ضدعفونی، اجازه دهید قفس کاملاً خشک شود و سپس پرندهها را وارد کنید.
قفس خشک، دارای جریان هوای مناسب و بدون تجمع کود، نقش مهمی در کاهش بوی آمونیاک و مشکلات تنفسی گله دارد.
مواد شوینده یا ضدعفونیکننده را بدون توجه به دستور سازنده با هم مخلوط نکنید. هنگام استفاده از این مواد، پرندهها را از تماس مستقیم با محلول، بخار و سطح خیس دور نگه دارید و از دستکش و تجهیزات محافظ استفاده کنید.
قفس دستساز بلدرچین چقدر هزینه دارد؟
ارائه قیمت ثابت برای ساخت قفس درست نیست، زیرا بهای پروفیل، توری گالوانیزه، ورق، نیپل و دستمزد جوشکاری در شهرهای مختلف و زمانهای متفاوت تغییر میکند. بااینحال میتوانید پیش از خرید، مقدار تقریبی مصالح را محاسبه و قیمت روز را از چند فروشنده دریافت کنید.
برای محاسبه هزینه، مجموع طول پروفیلهای چهارچوب و پایهها را به متر به دست آورید. سپس مساحت توری کف، سقف و دیوارهها را محاسبه کنید و حدود ۵ تا ۱۰ درصد اضافه برای برش و خطا در نظر بگیرید. هزینه سینی کود، دانخوری، لوله آب، نیپل، اتصالات، رنگ ضدزنگ و دستمزد ساخت را نیز جداگانه اضافه کنید.
فرمول ساده برآورد هزینه: قیمت اسکلت + قیمت توریها + سینی کود + آبخوری و دانخوری + اتصالات + دستمزد = هزینه تقریبی قفس.
قفس چوبی ممکن است در ابتدا ارزانتر باشد، اما هزینه تعمیر، کاهش عمر مفید و دشواری ضدعفونی را نیز باید در نظر گرفت. برای پرورش مستمر، قفس فلزی استاندارد معمولاً در بلندمدت انتخاب اقتصادیتری است.
سؤالات پرتکرار درباره ساخت قفس بلدرچین
برای هر بلدرچین چقدر فضا لازم است؟
برای هر بلدرچین بالغ معمولاً حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ سانتیمتر مربع سطح مفید در نظر گرفته میشود. در هوای گرم، برای نژادهای درشتتر یا در سالنهایی با تهویه محدود، بهتر است فضای بیشتری اختصاص دهید و تراکم را کاهش دهید.
آیا میتوان بلدرچین را در قفس مرغ نگهداری کرد؟
قفس مرغ معمولاً از نظر ارتفاع، اندازه چشمه توری، شیب کف و محل دانخوری برای بلدرچین مناسب نیست. با اصلاح کامل ابعاد و تجهیزات شاید بتوان از اسکلت آن استفاده کرد، اما قرار دادن مستقیم بلدرچین در قفس طراحیشده برای مرغ توصیه نمیشود.
کف قفس بلدرچین توری باشد یا پوشالی؟
برای قفس تخمگذاری، کف توری گالوانیزه استاندارد به خروج کود و جمعآوری تخم کمک میکند. در نگهداری بستری میتوان از پوشال خشک و تمیز استفاده کرد، اما مدیریت رطوبت، تعویض بستر و کنترل آمونیاک اهمیت بیشتری پیدا میکند. برای جوجههای بسیار کمسن نیز باید از سطحی استفاده شود که باعث گیر کردن پا یا لغزش نشود.
قفس بلدرچین را کجای سالن قرار دهیم؟
قفس باید در محلی دارای تهویه یکنواخت، دور از تابش مستقیم خورشید، باران، رطوبت و کوران شدید نصب شود. میان قفس و دیوار فاصله باقی بگذارید و مسیر کافی برای داندهی، جمعآوری تخم و بیرون کشیدن سینیهای کود در نظر بگیرید.
آیا قفس سهطبقه برای شروع مناسب است؟
برای یک واحد کوچک، قفس سهطبقه معمولاً میان استفاده مناسب از فضا و سهولت مدیریت تعادل خوبی ایجاد میکند. به شرط آنکه اسکلت مقاوم، سینی مستقل، فاصله مناسب طبقات و جریان هوای کافی داشته باشد، مدیریت آن برای فرد تازهکار نیز امکانپذیر است.
چگونه از شکستن تخم در انتهای قفس جلوگیری کنیم؟
شیب کف را بیشازحد زیاد نکنید، توری را بدون موج نصب کنید و در انتهای مسیر تخم یک لبه محافظ نرم و ایمن بسازید. تخم باید بهآرامی حرکت کند و در محلی خارج از دسترس پرنده متوقف شود.
جمعبندی؛ یک قفس خوب چه ویژگیهایی دارد؟
در این آموزش کاربردی ساخت قفس بلدرچین دیدیم که چهارچوب مقاوم، توری مناسب، کف با شیب ۷ تا ۱۰ درصد، ارتفاع داخلی حدود ۲۵ تا ۳۰ سانتیمتر و فضای تقریبی ۱۵۰ تا ۲۰۰ سانتیمتر مربع برای هر پرنده، پایههای اصلی یک طراحی مناسب هستند. در کنار این موارد، سینی کود قابل شستوشو و نصب درست آبخوری و دانخوری، مدیریت روزانه گله را بسیار سادهتر میکند.
توصیه من این است که ابتدا یک طبقه را کامل بسازید و با چند تخم، ظرف آب و وزن تقریبی پرندگان آزمایش کنید. شیب کف، استحکام توری، مسیر خروج تخم، دسترسی به دانخوری و راحتی بیرون آوردن سینی را بررسی کنید و پس از رفع ایرادها، طبقات بعدی را با همان الگو بسازید.
به یاد داشته باشید که چند سانتیمتر اشتباه در شیب یا چند پرنده اضافه در هر طبقه ممکن است در ظاهر مهم نباشد، اما در طول دوره پرورش میتواند باعث تخم شکسته، استرس گله، آلودگی بیشتر و کاهش بازده شود.
اگر اندازهها را بر اساس تعداد واقعی بلدرچینها انتخاب کنید و پیش از ساخت به نظافت، تهویه و دسترسی روزانه فکر کنید، یک قفس دستساز میتواند سالها با کمترین هزینه تعمیر برای شما کار کند و محیطی امنتر و قابلکنترلتر برای گله فراهم سازد.