کرچ شدن بلدرچین مینیاتوری

۱۴ دقیقه مطالعه

من محمد نادری هستم و بیش از ۲۰ سال است که در زمینه نگهداری، تکثیر و پرورش انواع بلدرچین فعالیت می‌کنم. اگر درباره کرچ شدن بلدرچین مینیاتوری سؤال دارید، در این مطلب به شما نشان می‌دهم چگونه کرچی واقعی را از نشستن موقت روی تخم تشخیص دهید، چه شرایطی برای لانه فراهم کنید و چگونه بدون ایجاد استرس، شانس تولد جوجه‌های سالم را افزایش دهید.

پاسخ سریع: بلدرچین مینیاتوری ماده برخلاف بسیاری از بلدرچین‌های پرورشی، ممکن است در محیطی آرام، دارای پوشش گیاهی و لانه امن کرچ شود. ماده پس از کامل شدن تخم‌های لانه، معمولاً به‌صورت پیوسته روی آن‌ها می‌خوابد و جوجه‌ها در شرایط مناسب حدود ۱۶ تا ۱۸ روز بعد از آغاز خوابیدن منظم متولد می‌شوند.

نکته مهم: در بازار ایران معمولاً به بلدرچین چینی رنگی، بلدرچین دکمه‌ای یا کینگ کویل، «بلدرچین مینیاتوری» گفته می‌شود. این پرنده را نباید با بلدرچین ژاپنی یا بلدرچین تخم‌گذار صنعتی اشتباه گرفت؛ زیرا رفتار تولیدمثلی و احتمال کرچ شدن آن‌ها یکسان نیست.

آیا بلدرچین مینیاتوری واقعاً کرچ می‌شود؟

بله، کرچ شدن در بلدرچین مینیاتوری امکان‌پذیر است و بعضی از ماده‌ها در شرایط مناسب، تخم‌های خود را به روش طبیعی جوجه می‌کنند. بااین‌حال نباید انتظار داشته باشید هر پرنده ماده و در هر دوره تخم‌گذاری حتماً روی تخم‌ها بخوابد. خلق‌وخوی پرنده، سن، آرامش محیط، وضعیت جفت، شکل لانه و حتی سابقه تکثیر والدین بر این رفتار اثر می‌گذارد.

در تجربه من، ماده‌ای که در یک قفس کوچک، پرنور و بدون مخفیگاه نگهداری می‌شود، بیشتر تخم‌ها را در نقاط مختلف رها می‌کند. همان پرنده اگر به محیطی آرام با بستر نرم، بوته مصنوعی، گوشه تاریک و جفت سازگار منتقل شود، ممکن است تخم‌ها را در یک محل جمع کند و پس از کامل شدن کلاچ روی آن‌ها بخوابد.

واژه «کلاچ» به مجموعه تخم‌هایی گفته می‌شود که پرنده طی یک دوره در یک لانه می‌گذارد. تعداد تخم‌ها ثابت نیست، اما در بلدرچین مینیاتوری اغلب می‌توان انتظار حدود ۴ تا ۸ تخم را داشت؛ هرچند بعضی ماده‌ها ممکن است تعداد کمتر یا بیشتری تخم بگذارند.

کرچ شدن بلدرچین مینیاتوری

۷ نشانه واضح کرچ شدن بلدرچین مینیاتوری چیست؟

هر بار که بلدرچین چند دقیقه روی تخم می‌نشیند به معنای کرچ شدن نیست. ماده ممکن است برای استراحت، گرم شدن یا بررسی لانه وارد آن شود. برای تشخیص کرچی واقعی باید مجموعه‌ای از رفتارها را حداقل طی ۲۴ تا ۴۸ ساعت زیر نظر بگیرید.

  • ماندن طولانی روی تخم‌ها: ماده بیشتر ساعات روز و شب را در لانه می‌ماند و فقط برای خوردن، نوشیدن و دفع از روی تخم‌ها بلند می‌شود.
  • جمع کردن تخم‌ها در یک نقطه: پرنده با نوک یا بدن خود تخم‌ها را به زیر شکم هدایت می‌کند و اجازه نمی‌دهد تخم سالم از محدوده لانه دور بماند.
  • حالت دفاعی در لانه: هنگام نزدیک شدن دست، ماده بدن خود را پهن می‌کند، صدای هشدار می‌دهد یا تلاش می‌کند با نوک از لانه دفاع کند.
  • کاهش رفت‌وآمد: پرنده‌ای که قبلاً در کف قفس فعال بوده است، ناگهان زمان بسیار بیشتری را در مخفیگاه می‌گذراند.
  • بلند شدن کوتاه و هدفمند: ماده معمولاً سریع آب و دان می‌خورد و دوباره به همان لانه بازمی‌گردد.
  • ثابت ماندن محل خواب شبانه: چند شب متوالی روی تخم‌ها می‌خوابد و محل استراحت خود را تغییر نمی‌دهد.
  • مرتب کردن مواد لانه: کاه، علف خشک یا پوشال‌های اطراف را با نوک به سمت بدن خود می‌کشد و لانه را گودتر می‌کند.

مهم‌ترین معیار تشخیص این است که ماده شب را نیز روی تخم‌ها بماند و پس از خروج کوتاه، دوباره به لانه برگردد. نشستن چنددقیقه‌ای در طول روز، به‌تنهایی علامت قطعی کرچی نیست.

کرچی واقعی با نشستن موقت روی تخم چه تفاوتی دارد؟

معیار مقایسه کرچی واقعی نشستن موقت
مدت حضور بیشتر ساعات شبانه‌روز چند دقیقه یا مدت نامنظم
بازگشت به لانه سریع و منظم بدون نظم مشخص
خواب شبانه روی تخم‌ها احتمالاً خارج از لانه
رفتار دفاعی معمولاً محسوس است ضعیف یا بدون واکنش
وضعیت تخم‌ها زیر بدن و نسبتاً منظم پراکنده یا بدون پوشش کامل

راهنمای گام‌به‌گام آماده‌سازی لانه برای کرچ شدن طبیعی

اگر ماده هنوز کرچ نشده است، نمی‌توان با اجبار او را کرچ کرد؛ اما می‌توان شرایطی فراهم کرد که غریزه طبیعی پرنده فرصت بروز پیدا کند. اصل کار این است که محیط نگهداری تا حد ممکن امن، کم‌تنش و شبیه محل لانه‌سازی طبیعی باشد.

  1. یک گوشه خلوت انتخاب کنید: لانه را در کم‌رفت‌وآمدترین قسمت قفس یا فضای پرواز قرار دهید. محل نباید مقابل در، کنار ظرف آب یا زیر نور مستقیم باشد.
  2. پوشش بصری ایجاد کنید: از بوته مصنوعی ایمن، دسته علف خشک، یک جعبه چوبی نیمه‌باز یا مخفیگاهی با دو مسیر ورود و خروج استفاده کنید.
  3. بستر نرم و خشک بریزید: پوشال بدون گردوغبار، علف خشک کوتاه یا الیاف طبیعی تمیز مناسب است. نخ بلند، پنبه رشته‌ای و مواد قابل پیچیدن دور پای پرنده خطرناک هستند.
  4. فرورفتگی کوچکی بسازید: یک گودی کم‌عمق ایجاد کنید تا تخم‌ها به اطراف غلت نخورند. عمق زیاد می‌تواند خروج جوجه‌های بسیار کوچک را دشوار کند.
  5. آب و خوراک را نزدیک بگذارید: ظرف‌ها باید به لانه نزدیک باشند، اما آن‌قدر نزدیک نباشند که آب روی بستر بریزد یا رفت‌وآمد سایر پرندگان مزاحمت ایجاد کند.
  6. دست‌کاری را متوقف کنید: بعد از انتخاب محل توسط ماده، شکل لانه، جهت مخفیگاه و جای تخم‌ها را بی‌دلیل تغییر ندهید.
  7. محیط را روزانه از دور بررسی کنید: بدون گرفتن پرنده، مقدار خوراک، سلامت ظاهری، خشکی بستر و رفت‌وآمد جفت را کنترل کنید.

تجربه کاربردی: اگر تخم‌ها را هر روز از لانه بردارید، احتمال کامل شدن مجموعه تخم و شروع خوابیدن ماده کمتر می‌شود. در صورتی که هدف شما جوجه‌کشی طبیعی است، تخم سالم را علامت‌گذاری کنید و تا حد امکان در همان محل باقی بگذارید.

۵ عامل مهم که احتمال کرچ شدن را افزایش می‌دهد

۱. چرا آرامش محیط از اندازه قفس مهم‌تر است؟

بلدرچین مینیاتوری جثه کوچکی دارد، اما این موضوع به معنای مناسب بودن هر قفس کوچکی نیست. رفت‌وآمد مداوم، صدای ناگهانی، حضور حیوانات خانگی و باز کردن پی‌درپی قفس باعث احساس ناامنی می‌شود. ماده‌ای که لانه را ناامن بداند ممکن است تخم بگذارد، اما روی آن‌ها نماند.

قفس را در محلی ثابت قرار دهید و هنگام نزدیک شدن حرکات آهسته داشته باشید. سقف قفس نیز باید ایمن و ترجیحاً دارای بخشی نرم باشد؛ زیرا این پرنده هنگام ترس ناگهان به سمت بالا می‌پرد و ممکن است به سر خود آسیب بزند.

۲. آیا وجود جفت سازگار برای کرچی ضروری است؟

برای نطفه‌دار شدن تخم، وجود نر سالم و جفت‌گیری موفق ضروری است. نر سازگار گاهی نزدیک لانه نگهبانی می‌دهد و به امنیت ماده کمک می‌کند. بااین‌حال نر پرخاشگر ممکن است ماده را از روی تخم بلند کند، تخم‌ها را بشکند یا بعداً برای جوجه‌ها خطر ایجاد کند.

اگر نر فقط اطراف لانه حرکت می‌کند و مزاحمتی ندارد، جداسازی فوری لازم نیست. اگر ماده را تعقیب می‌کند، وارد لانه می‌شود و تخم‌ها را به هم می‌زند، بهتر است با یک جداکننده توری او را در بخش مجاور نگه دارید تا جفت‌ها یکدیگر را ببینند.

۳. تغذیه چه تأثیری بر تخم‌گذاری و خوابیدن روی تخم دارد؟

پرنده ماده در دوره تولید تخم به جیره متعادل، پروتئین مناسب، مواد معدنی و منبع قابل‌دسترس کلسیم نیاز دارد. کمبود کلسیم می‌تواند باعث نازکی پوسته، ضعف ماده و کاهش کیفیت تخم شود. خوراک نامتعادل نیز ممکن است تعداد تخم‌های قابل جوجه‌کشی را کاهش دهد.

دان مخصوص پرندگان زینتی دانه‌خوار یا جیره متناسب با بلدرچین مولد را پایه تغذیه قرار دهید. سبزی تمیز و ریزشده یا خوراک مکمل را به مقدار کنترل‌شده بدهید تا جیره اصلی رقیق نشود. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد.

۴. آیا نور زیاد مانع کرچ شدن بلدرچین مینیاتوری می‌شود؟

نور برای فعالیت و تولیدمثل لازم است، اما روشنایی بسیار شدید و دائمی به آرامش لانه کمک نمی‌کند. یک برنامه منظم شب و روز داشته باشید و اجازه دهید پرنده هر شب چند ساعت تاریکی و استراحت پیوسته تجربه کند. لانه نیز بهتر است در بخش سایه و نیمه‌تاریک قرار بگیرد.

۵. چرا بعضی ماده‌ها با وجود شرایط مناسب کرچ نمی‌شوند؟

تفاوت فردی میان پرندگان کاملاً طبیعی است. بعضی ماده‌ها در نخستین دوره تخم‌گذاری کرچ نمی‌شوند، اما در دوره‌های بعدی رفتار مادری نشان می‌دهند. ماده‌های بسیار جوان، مضطرب یا پرندگانی که نسل‌های متوالی فقط با دستگاه تکثیر شده‌اند ممکن است تمایل کمتری به خوابیدن روی تخم داشته باشند.

اگر ماده کرچ نشد، آن را در لانه حبس نکنید و با دست روی تخم‌ها قرار ندهید. این کار کرچی ایجاد نمی‌کند و فقط احتمال ترس، آسیب و ترک کامل لانه را بالا می‌برد.

دوره کرچ شدن بلدرچین مینیاتوری چند روز است؟

دوره جوجه‌کشی طبیعی بلدرچین مینیاتوری معمولاً حدود ۱۶ تا ۱۸ روز از زمان شروع خوابیدن پیوسته ماده طول می‌کشد. روز گذاشته شدن اولین تخم را با روز نخست رشد همه جنین‌ها اشتباه نگیرید؛ زیرا ماده ممکن است پس از کامل شدن تعداد تخم‌ها، خوابیدن منظم را آغاز کند.

برای مثال، فرض کنید اولین تخم در روز اول گذاشته شده، اما ماده از روز پنجم به‌طور مداوم روی مجموعه تخم‌ها خوابیده است. زمان تقریبی تولد را باید از روز پنجم حساب کنید. محاسبه ساده به این صورت است:

روز تقریبی هچ = روز آغاز خوابیدن منظم + ۱۶ تا ۱۸ روز؛ بنابراین اگر خوابیدن پیوسته از ۱۰ اردیبهشت شروع شود، تولد جوجه‌ها تقریباً بین ۲۶ تا ۲۸ اردیبهشت انتظار می‌رود.

ممکن است همه تخم‌ها دقیقاً در یک ساعت باز نشوند. اختلاف چندساعته و گاهی حدود یک روز طبیعی است، به‌خصوص اگر گرم شدن تخم‌ها کاملاً هم‌زمان آغاز نشده باشد. در این مدت پوسته را با دست باز نکنید؛ زیرا دخالت زودهنگام می‌تواند باعث خونریزی یا مرگ جوجه شود.

در ۱۸ روز جوجه‌کشی طبیعی چه کارهایی نباید انجام دهیم؟

  • ماده را برای مشاهده تخم‌ها از لانه بلند نکنید؛ بررسی کنجکاوانه یکی از دلایل رایج ترک لانه است.
  • قفس را جابه‌جا نکنید؛ حتی تغییر جهت قفس یا نور محیط می‌تواند پرنده حساس را مضطرب کند.
  • بستر سالم را تعویض نکنید؛ فقط آلودگی یا رطوبت خطرناک اطراف لانه را با کمترین مزاحمت برطرف کنید.
  • پرنده جدید وارد قفس نکنید؛ نزاع بر سر قلمرو و کنجکاوی پرنده تازه، امنیت تخم‌ها را به خطر می‌اندازد.
  • تخم‌ها را نشویید؛ شستن می‌تواند لایه محافظ پوسته را آسیب بزند و آلودگی را وارد تخم کند.
  • خوراک را ناگهانی تغییر ندهید؛ تغییر شدید جیره ممکن است موجب اختلال گوارشی و بی‌قراری پرنده شود.

آیا می‌توان تخم‌ها را نطفه‌سنجی کرد؟

نطفه‌سنجی یا کندلینگ به مشاهده محتوای تخم با نور متمرکز گفته می‌شود. از نظر فنی می‌توان تخم بلدرچین مینیاتوری را بررسی کرد، اما به دلیل اندازه کوچک، پوسته رنگی و حساسیت ماده، این کار برای افراد تازه‌کار ساده نیست.

اگر تجربه کافی دارید، بررسی را فقط یک بار و معمولاً حدود روز هفتم تا دهم انجام دهید. زمانی را انتخاب کنید که ماده خودش برای خوردن از لانه خارج شده است. دست‌ها باید تمیز و گرم باشند و هر تخم فقط چند ثانیه بیرون بماند.

در تخم درحال‌رشد معمولاً شبکه رگ‌های خونی و بخش تیره جنین دیده می‌شود. تخم کاملاً روشن ممکن است بدون نطفه باشد، اما تشخیص اشتباه نیز امکان دارد. اگر تخم بو نمی‌دهد، ترک ندارد و نشت نکرده است، بهتر است فرد کم‌تجربه آن را بی‌دلیل حذف نکند.

بعد از تولد جوجه‌ها چگونه از آن‌ها محافظت کنیم؟

جوجه بلدرچین مینیاتوری بسیار کوچک است و می‌تواند از سوراخ‌هایی عبور کند که در نگاه اول غیرممکن به نظر می‌رسند. پیش از زمان هچ، تمام فاصله‌های کف، گوشه‌های قفس، اطراف در و محل اتصال توری‌ها را بررسی کنید. ظرف آب عمیق نیز برای این جوجه‌ها خطر غرق‌شدن دارد.

  1. از آبخوری بسیار کم‌عمق و ایمن استفاده کنید و داخل قسمت باز آن سنگ‌ریزه تمیز یا تیله مناسب قرار دهید تا جوجه وارد آب نشود.
  2. دان آغازین با کیفیت را کاملاً ریز و در ظرفی کم‌ارتفاع عرضه کنید تا جوجه بتواند به‌راحتی نوک بزند.
  3. سطح کف باید غیرلغزنده باشد؛ زیرا کف صاف می‌تواند باعث بازشدگی پاها و مشکلات حرکتی شود.
  4. رفتار نر و ماده را پیوسته زیر نظر بگیرید و هر پرنده مهاجم را با جداکننده توری از جوجه‌ها دور کنید.
  5. از دست گرفتن جوجه‌ها، سروصدای زیاد و تغییرات ناگهانی دما خودداری کنید.

توصیه مهم: اگر والدین جوجه‌ها را گرم می‌کنند، به آن‌ها غذا نشان می‌دهند و رفتار تهاجمی ندارند، معمولاً بهتر است خانواده بی‌دلیل از هم جدا نشود. جداسازی زمانی لازم است که حمله، رها کردن جوجه‌ها، سرمای محیط یا خطر قطعی مشاهده شود.

جوجه‌کشی طبیعی بهتر است یا استفاده از دستگاه؟

موضوع جوجه‌کشی طبیعی جوجه‌کشی با دستگاه
کنترل دما و چرخش توسط پرنده انجام می‌شود. به تنظیم صحیح دستگاه وابسته است.
ظرفیت تخم محدود به توان پوشاندن ماده است. با ظرفیت دستگاه افزایش می‌یابد.
مراقبت بعد از هچ ممکن است توسط والدین انجام شود. به مادر مصنوعی و مدیریت پرورش‌دهنده نیاز دارد.
ریسک اصلی ترک لانه یا رفتار نامناسب والدین خطای دما، رطوبت، تهویه یا چرخش

اگر ماده مطمئن و آرام دارید، جوجه‌کشی طبیعی تجربه ارزشمندی است و میزان دخالت شما را کاهش می‌دهد. اگر ماده تخم‌ها را رها می‌کند یا هدف شما تکثیر برنامه‌ریزی‌شده است، دستگاه استاندارد انتخاب قابل‌کنترل‌تری خواهد بود.

برای جوجه‌کشی مصنوعی معمولاً دمای حدود ۳۷٫۵ درجه سانتی‌گراد در دستگاه فن‌دار به‌عنوان نقطه شروع در نظر گرفته می‌شود؛ اما تنظیم نهایی رطوبت، تهویه و توقف چرخش باید براساس دستور کارخانه سازنده دستگاه، شرایط اقلیمی و کاهش وزن واقعی تخم‌ها انجام شود. استفاده کورکورانه از یک عدد ثابت برای همه دستگاه‌ها نتیجه یکسانی ایجاد نمی‌کند.

۶ دلیل رایج ترک کردن تخم‌ها توسط بلدرچین مینیاتوری

  • بازدید و دست‌کاری بیش‌ازحد: بلند کردن ماده، لمس مداوم تخم‌ها و عکس گرفتن نزدیک لانه حس امنیت را از بین می‌برد.
  • حمله یا مزاحمت جفت: نر یا ماده دیگر ممکن است پرنده کرچ را از محل بیرون کند.
  • تغییر محل لانه: انتقال تخم‌ها به جعبه‌ای که از نظر انسان مناسب‌تر است، ممکن است باعث نپذیرفتن محل جدید شود.
  • آلودگی و رطوبت بستر: خیس شدن لانه، حضور حشرات یا بوی نامطبوع می‌تواند ماده را وادار به ترک محل کند.
  • کمبود آب و خوراک نزدیک لانه: پرنده ضعیف یا گرسنه نمی‌تواند خوابیدن منظم روی تخم‌ها را ادامه دهد.
  • بی‌تجربگی ماده جوان: بعضی ماده‌ها نخستین لانه را نیمه‌کاره رها می‌کنند، اما در دفعات بعد عملکرد بهتری دارند.

سؤالات پرتکرار درباره کرچ شدن بلدرچین مینیاتوری

بلدرچین مینیاتوری روی چند تخم می‌تواند بخوابد؟

تعداد دقیق به اندازه بدن ماده و شکل لانه بستگی دارد، اما تمام تخم‌های انتخاب‌شده باید به‌طور کامل زیر بدن قرار بگیرند. اگر تعدادی از تخم‌ها همیشه بیرون می‌مانند و سرد می‌شوند، مجموعه از ظرفیت پوشش ماده بیشتر است. در بسیاری از موارد حدود ۴ تا ۸ تخم مجموعه‌ای طبیعی و قابل‌مدیریت محسوب می‌شود.

آیا بلدرچین نر هم روی تخم‌ها می‌خوابد؟

نر معمولاً بیشتر نقش همراه یا نگهبان اطراف لانه را دارد، اما رفتار جفت‌ها یکسان نیست و ممکن است برخی نرها مدت کوتاهی وارد لانه شوند. حضور نر را فقط زمانی ادامه دهید که آرام باشد و به ماده، تخم‌ها یا جوجه‌ها آسیب نرساند.

اگر ماده یک ساعت از روی تخم‌ها بلند شد، تخم‌ها خراب می‌شوند؟

بلند شدن کوتاه برای خوردن و نوشیدن طبیعی است و الزاماً به معنای خراب شدن تخم‌ها نیست. مدت قابل‌تحمل به مرحله رشد جنین و دمای محیط بستگی دارد. به‌جای دست‌کاری فوری، محیط را آرام کنید و بررسی کنید که آیا ماده دوباره به لانه برمی‌گردد یا خیر.

آیا می‌توان تخم‌های تازه را زیر بلدرچین کرچ گذاشت؟

اضافه کردن مداوم تخم تازه توصیه نمی‌شود؛ زیرا زمان رشد جنین‌ها متفاوت می‌شود. پس از تولد گروه اول، ماده ممکن است برای مراقبت از جوجه‌ها لانه را ترک کند و جنین‌های عقب‌مانده سرد شوند. بهتر است مجموعه تخم‌ها تا حد امکان هم‌زمان و دارای اختلاف سنی کم باشد.

چرا بلدرچین مینیاتوری تخم می‌گذارد اما کرچ نمی‌شود؟

تخم‌گذاری و کرچی دو رفتار جداگانه هستند. جوان بودن ماده، روشنایی شدید، نبود مخفیگاه، ناسازگاری جفت، دست‌کاری تخم‌ها و ویژگی فردی پرنده از دلایل رایج هستند. فراهم کردن محیط مناسب احتمال کرچی را بالا می‌برد، اما هیچ روش تضمینی برای مجبور کردن ماده وجود ندارد.

بعد از چند روز می‌توان فهمید تخم‌ها نطفه دارند؟

معمولاً حدود روز هفتم تا دهم می‌توان با نطفه‌سنجی دقیق، رگ‌های خونی یا بخش تیره جنین را مشاهده کرد. به دلیل کوچک بودن تخم و احتمال استرس ماده، این کار باید سریع، محدود و ترجیحاً توسط فرد باتجربه انجام شود.

جمع‌بندی؛ برای یک جوجه‌کشی طبیعی موفق چه کنیم؟

کرچ شدن بلدرچین مینیاتوری یک رفتار طبیعی اما غیرقابل‌اجبار است. بهترین کاری که پرورش‌دهنده می‌تواند انجام دهد، فراهم کردن محیطی آرام، لانه‌ای کم‌نور، بستر خشک، تغذیه کامل و جفتی سازگار است. پس از شروع خوابیدن منظم نیز کمترین دخالت معمولاً بهترین نتیجه را ایجاد می‌کند.

نشانه‌های اصلی شامل ماندن طولانی روی تخم‌ها، خواب شبانه در لانه، بازگشت سریع پس از خوردن و رفتار دفاعی است. از روز آغاز خوابیدن پیوسته، حدود ۱۶ تا ۱۸ روز برای تولد جوجه‌ها در نظر بگیرید و پیش از رسیدن روز هچ، آبخوری، دانخوری، کف و منافذ قفس را برای جوجه‌های بسیار ریز ایمن کنید.

نتیجه نهایی: موفقیت در جوجه‌کشی طبیعی با سرک کشیدن بیشتر به دست نمی‌آید؛ بلکه حاصل آرامش، مشاهده از دور و دخالت فقط در زمان وجود خطر واقعی است.

دیدگاهتان را بنویسید